Interview Pierre Holland

Holland naar Nederland

“Ja, dat past precies.” Daarvan is Pierre Holland overtuigd en daarmee bedoelt hij niet alleen zijn achternaam, die vanwege zijn nieuwe baan bij Qizini in het Nederlandse Losser bijna als grap bedoeld lijkt te zijn. Hij is helemaal happy bij zijn werkgever bij wie hij als productontwikkelaar aan de slag is gegaan. “Na een paar als chef-kok te hebben gewerkt heb ik nu eindelijk gezinsvriendelijke werktijden”, zo stelt de 31-jarige vader van een gezin tevreden vast. Nu heeft hij weer meer tijd voor zijn vrouw en zijn twee kleine kinderen.

Maar het zijn niet alleen de aantrekkelijker werktijden die Pierre de grens over hebben gelokt, maar ook de nieuwe uitdagingen die er liggen. “Koken kan ik nu wel”, zo zegt hij lachend. “Het was simpelweg tijd voor iets nieuws”, voegt hij eraan toe. Daarom kwam de vacature bij de Europese marktleider op het gebied van sandwiches en wraps voor hem precies op het goede moment. “Zij waren speciaal op zoek naar een Duitse kok met ervaring in de betere gastronomie en ik dacht op dat moment: laat ik er maar gewoon een sollicitatie aan wagen”, zo vertelt Pierre over zijn eerste contact met Qizini.

Drie sollicitatiegesprekken en twee proeven van bekwaamheid verder ging Pierres droom in vervulling en ondertekende hij zijn eerste contract met Qizini. Als productontwikkelaar voor de Duitse markt creëert hij nieuwe wraps en sandwiches, optimaliseert hij bestaande producten en behandelt hij klachten van klanten. Dat Duitsers een andere smaak hebben dan Nederlanders maakt zijn baan extra interessant. “In het algemeen kun je zeggen dat Nederlanders het liefst een zo natuurlijk mogelijk smaak wensen, dus wordt er voor hen weinig zout en peper toegevoegd”, zo geeft Pierre een klein inkijkje in zijn dagelijkse werkzaamheden.” Voor Duitsers zijn deze ingrediënten echter heel belangrijk. Zij houden doorgaans van wat steviger kost.

Tijdens de sollicitatieprocedure klopte de Gronauer voor advies aan bij het GrensInfoPunt van de EUREGIO. Weliswaar had hij al bij drie verschillende bedrijven in Nederland gewerkt, maar in die tijd gebeurde dat via een uitzendbureau en had hij een Duits arbeidscontract. “Daarom was het voor mij belangrijk te weten waarmee ik rekening moest houden als het gaat om verzekeringen en van welke andere regelingen ik nog gebruik zou kunnen maken”, zo motiveert de Gronauer deze voor hem zeer nuttige stap.

Of zijn goede kennis van het Nederlands, zoals hij tijdens de sollicitatiegesprekken kon bewijzen, voor de verantwoordelijken bij Qizini doorslaggevend is geweest, weet hij niet. Maar het was “zeker een voordeel”. Al met al kan hij iedereen aanraden ook de stap over de grens te wagen, “want de mentaliteit van de Nederlanders is gewoon prima. De chef zit er tijdens de middagpauze gewoon bij en haalt net als alle andere medewerkers zelf de koffie uit de automaat”, zo vertelt hij uit eigen ervaring.

Plannen om naar Nederland te verhuizen heeft hij niet. En waarom ook. Met de fiets is hij in tien minuten op zijn werk en niemand hoeft naar zijn idee bang te zijn voor de bureaucratische hordes die grenspendelaars moeten overwinnen. Het lijkt er dus op dat Pierre Holland in Nederland het perfecte evenwicht tussen werk en privé heeft gevonden en het perfecte woordgrapje werkelijkheid is geworden.

Terug naar praktijkervaringen